پاسخ به مهران

پیرمرد ترکمن عکس از حامد بارچییان

پیرمرد ترکمن عکس از حامد بارچییان

آقای مهران گرامی!

ایران کشوری است با تنوع فراوان فرهنگی وقومی. هرگز در این آب وخاک تعلق به یک گروه نژادی جرم یا ننگی نبوده است. ماحصل آن را هم میشود در مجموعه اقوامی که هدایت ورهبری ایران را در طول تاریخ بلند این کشور بدست داشتند دید. سلسله های متفاوت از عرب، مادی، سورانی، ترک، آشوری، طبری، فارس و پارتی در این خاک پادشاهی وعلمداری کردند.

زبان فارسی و به عبارتی دیگر فارسی نو در ایران قراردادی برای ارتباط این گروههای متفاوت با یکدیگر بوده است. پیشینه این قرارداد به ۱۶۰۰ سال میرسد. دیگر زبانهای قومی در ایران نیز هماره در محیط خویش گویه شده ومورد فشار نبوده. گسترش فراوان ادبیات ترکی در ایران شاهد این ادعا است. در ایران ما روش نظامی/فاشیستی ترکیه را اعمال نکردیم که 7 میلیون اقلیت کرد زبان ترکیه حتی اجازه تدریس زبان مادری خویش را ندارند. زبانی که ریشه های مشترکی با فارسی دارد.

باری تعلق به یک جغرافیا الزاماً تعلق به یک زبان نیست. دلیران ایرانی الزاماً فارس نیستند و ادبیات ایرانی الزاماً فارسی نیست. همان اندازه که اشعار طبری نیما تعلق به ادبیات ایرانی دارد، اشعار ترکی شهریار هم ایرانی است.

من افتخاری در یک تعلق جغرافیایی نمیبینم. اما بی تردید مایه افتخار ایران وایرانی است که ملل گوناگون ایرانی سده هاست که در همسایگی هم زندگی میکنند بدون جنگ وخونخواری.

در این بین و پس از ایجاد کشور نو پای آذربایجان، هستند دوستانی که با پیراهن عثمان ساختن زبان فارسی و اشاره به ستمگری های ساختگی قوم فارس- بدون اینکه راستی از معنای فارس آگاه باشند! – ترانه بد آهنگ جدایی آذر بایجان از تن زخمی ایران را میزنند. غافل از اینکه صدام نیز در پی قادسیه 8 سال خون ریخت بدون سلطه حتی بر یک وجب از خاک ایران. امیدوارم که شما از این دسته نباشید .

با احترامات فایقه
میرزا

برچسب‌ها: , ,

پیام شما  • پیام و نام‌هایی که به زبان‌های دیگر و یا پینگلیش نوشته شوند، حذف خواهند شد! برای تبدیل پینگلیش به فارسی به اینجا بروید.